اقلیت

1.بعضي ها هستند كه حرف هاي خوب زياد مي زنند اما به نظرم خيلي كم تر از اين ها هستند كساني كه به اين حرف هاي خوب عمل مي كنند. "حجت الاسلام دكتر عالي" را از مدتي پيش دورا دور مي شناختم ، اما بر خورد نزديكي با ايشان نداشتم تا اين كه زماني قرار بود براي سخنراني در جايي از ايشان دعوت كنيم و به خاطر همين موضوع با ايشان تماس گرفتم. خوب يادم هست كه آن موقع با سخنرانان مطرح زيادي تماس گرفته بودم و اكثراً جواب رد دادنشان به دعوت برايم خيلي قابل قبول نبود، نه اين كه بگويم دوست داشتم قربان و صدقه ام! بروند... نه! دوست هم داشتم! ،اما بيشتر دوست داشتم كه حداقل در اولين برخورد بيشتر از اين ها تحويلمان بگيرند و به قول امروزي تر ها نوشابه برايمان باز كنند، اما بعضي هاشان منشي داشتند! و سال به سال نوبت مي دادند،بعضي سرشان شلوغ بود و بعضي هم خسته! اما زماني كه با حاج آقاي عالي تماس گرفتم و ايشان هر دو مرتبه اي در سال گذشته كه اين اتفاق افتاد و قرار شد جواب رد به من بدهند! _ به خاطر برنامه هاي زيادشان و پر بودن وقتشان_ آن جواب رد را با متانت و اخلاق اسلامي دادند، آن طور كه شايسته ي يك بسيجي واقعي بود ، واين از آن جهت برايم با ارزش بود كه ايشان من را نمي شناختند و هر بار هم خودشان مستقيم و بي تكلف با من رو به رو مي شدند و همان سادگي برايم يك دنيا ارزش داشت.

2. شام غريبان مادر مظلوم اهل بيت،سيدة النساء العالمين،حضرت زهرا(س) ، توفيقي شد كه مراسم را نزد ولي امر شيعيان ،امام خامنه اي (روحي فداه) باشيم، از قضا سخنران مجلس حاج آقاي عالي خودمان بودند، سخنراني دكتر عالي مثل هميشه با متانت و نكته هاي اخلاقي-اجتماعي به پايان رسيد : داستان بزرگواري هاي طيب حاج رضايي و هشدار به كساني كه به خاطر گناه قلبشان مريض مي شود و هشدار به جامعه نسبت به كساني كه خطرشان از ناكثين و مارقين و گروه سوم! بيشتر است ،كساني مثل سعد بن ابي وقاص كه دل هايشان با اهل بيت اما شمشيرشان با كسان ديگري بود!(اشاره به جمله ي يكي از ياران امام حسين(ع) در روز عاشورا) و ...موضوعاتي كه شايد قبلاً هم از ايشان كم و بيش شنيده بودم، اما...

اما جمله ي آخر ايشان براي من يك جمله ي نو،جديد و تكان دهنده بود، به عبارتي شاه بيت عالي يك مراسم و آن اين بود كه دكتر عالي خطاب به حضرت زهرا(س) فرمودند : كه بي بي جان! شما در حقيقت برنده ي تاريخيد،شما بازنده نيستيد و نشان اين برد اين جمعيتي است كه اين جا جمع شده اند...(نقل به مضمون)

3. چيزي كه برايم جذاب و ديدني بود و در ديدارهاي قبلي از بيت كم تر به آن دقت كرده بودم، شور و شوق عجيب زائران بيت امام خامنه اي است، اين كه شايد خوب نباشد كه برايتان بگويم اين دور براي ورود به بيت چقدر سختي كشيديم و چند ساعت معطل شديم و در جوي آب كنار بيت افتادم!(اين يكي ضميرش مفرد است!) و شايد حرف محافظان بيت را هم خورديم(از سر وظيفه شناسي) اما تقريباً كسي خم به ابرو نمي آورد! و همه ذوق مي كردند، بر عكس تمام رهبران فره مند تاريخ مثل گاندي و هيتلر و لنين و ...(كه حالا كمي قضيه گاندي فرق مي كند) ارادت مردم به رهبري كاملاً معيار مند و اصولي است، عشق به ايشان عشق به كسي است كه مكتب اهل بيت را حراست مي كند و نمي گذارد سكان كشور به دست كساني بيفتد كه سراپا درگير "رقابت" هاي حزبي و قومي و انتخاباتي و قدرت محورند... مردم عاشق رهبرند در حالي كه چه بسا خيلي از آن ها كه آن جا بودند آدم هاي سطح پاييني از حيث درآمد اقتصادي بوده باشند اما صفات انساني،اخلاقي و ديني رهبري است كه مردم را جذب ايشان كه نه بهتر بگويم گفتمان ايشان كرده است، چيزي كه هيچ كدام از رهبران تاريخ سياسي جهان نداشتند و يك عده مثل گاندي و ماندلا مورد آخر را كه معيار ديني است در خود به وديعه نداشتند اما مي شود گفت كه از لحاظ اخلاق انساني در سطح بالايي قرار داشتند. همين است كه به نظرم انقلاب ما را با تمام ظلم هاي اقتصادي(مثل سه هزار ميليارد تومان) و يا اشتباهات سياسي و ... حفظ كرده است و آن چيزي جز نعمت ولايت فقيه نيست كه هيچ كدام از مردم منطقه آن را ندارند(به جز بعضي مناطق شيعه نشين مثل ضاحيه و يا پاراچنار)  ،چيزي كه باعث مي شود مردم با تمام مشكلات اقتصادي و معيشتي و اجتماعي باز احساس سربلندي و عزت كنند و كساني كه آن را ندارند به رفاه و يا آزادي ليبرالي ِ اجتماعي(و نه لزوماً سياسي!) در برخي كشورها حسرت بخورند،كه حق هم دارند! چون اگر نعمت ولايت نباشد ، شايد ايران ديگر رنگ و رونق كشوري مثل ايتاليا و يا حتي همين تركيه را نداشته باشد!

4. چه چيزي باعث شده كه مكتب اهل بيت و به تعبير زيباي يكي از علما،دستگاه اهل بيت اين چنين بعد از قرن ها در تحصيلكرده و عامي شور و شعف و عشق ايجاد كند، راز بقاي اين مكتب چيست؟

شايد  در حدي نباشم كه به اين سوال پاسخ بدهم و به همين خاطر هم كه شده سكوت مي كنم ،اما يك چيز برايم روشن است، و آن اين كه بعد از انقلاب ما با تمام خطاها و اشتباهات و دشمني ها و سختي ها يك دستاورد بزرگ داشته ايم و آن چيزي نيست جز اقبال روز افزون و بيشتر كيفي تا كمي به دستگاه اهل بيت(ع)،اگر ديروز تمام يك شهر(تقريباً) مذهبيِِ پدر بابايي بودند! و بعد از تهاجم فرهنگي خيلي از فرزندانشان به سمت فرهنگ غرب كشيده شدند، امروز خيلي از نوه هاشان دوباره به اين فكر افتاده اند كه با مطالعه و عمق بيشتري، فرهنگ اهل بيت(ع) را پذيرا باشند و چه عالي بود حرف دكتر عالي كه بي بي جان! شما پيروز شده ايد... و آن پيروز بزرگ نهفته در سخنان دكتر عالي ، به نظرم نه آن جمعيت زياد(كه پاي صحبت برخي از رهبران سياسي ديگر هم بوده اند) بلكه نعمت "ولايت" است، ولايتي كه با تعقل مداوم پذيرفته مي شود و باقي خواهد ماند،ان شا الله...